ဒီတေခါက္ ေက်ာင္းပိတ္လို႕အိမ္ကိုခဏျပန္ေတာ့ ေမေမက သူ႕ဒိုင္ယာရီထဲမွာ ညွပ္ပီးသိမ္းထားတဲ့ ပလတ္စတစ္အၾကည္ေလးနဲ႔ေသခ်ာထုပ္ထားတဲ့ စကၠဴကဒ္ျပားေလးတခုကိုထုတ္ေပးပါတယ္.... သမီး ၁ႏွစ္ျပည့္တုန္းက ေမြးေန႕ဖိတ္စာေလးတဲ႕ .. ၂၃ႏွစ္ဆိုတာတကယ္ကို ခဏေလးပါပဲတဲ့ေလ... အဲတုန္းကေမြးေန႔ပြဲေလးအေၾကာင္းကို ေမေမျပန္ေျပာျပပါတယ္ ... ေမေမ့အသံကခ်ိဳျမေနသလို ေမေမ့မ်က္လံုးေတြကလည္းပီတိေတြနဲ႕ ျပံဳးေနပါတယ္.. ေမြးေန႔ပြဲေလးက ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္မဟုတ္ပါဘူး .. အိမ္နားကမိတ္ေဆြေတြနဲ႔ လမ္းထဲကအသိေတြအနည္းအပါးေလာက္ကိုပဲဖိတ္ျပီး ေမေမကိုယ္တိုင္ ငါးခူအၾကီးၾကီးေတြနဲ႕မုန္႕ဟင္းခါးခ်က္ပီး သမီးအတြက္အမွတ္တရလုပ္ေပးတာတဲ့ေလ.. အဲဒီေန႕မွာေမြးေန႕ရွင္သမီးက ေမေမကိုယ္တိုင္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့ ဂါ၀န္လွလွေလးကို၀တ္ထားတယ္တဲ့ေလ.. ပြဲလမ္းေတြ လူရွုပ္ရွုပ္နဲ ေနရာမ်ိဳးေတြကို ေရွာင္တတ္တဲ့ ေဖေဖက သမီးကို ေမြးေန႕လုပ္ေပးဖို႕ဘယ္လိုစိတ္ကူးရတယ္မသိပါဘူးတဲ့ေလ.. ေမေမ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ၾကားက အႏွစ္ ၂၀ေက်ာ္သိမ္းထားခဲ့တဲ့ က်မရဲ႕ ေမြးေန႕ဖိတ္စာေလးက ညိဳညစ္ညစ္ေလးနဲ႔ေဟာင္းႏြမ္း သေယာင္ျဖစ္ေနပါပီ.. ဒါေပမဲ့ က်မရဲ႕ေမြးေန႕ပြဲေလးအေၾကာင္းေျပာျပေနတဲ့ ေမေမ့ရဲ႕ပီတိေတြနဲ႔လက္ျဖာေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြကေတာ့ က်မရဲ႕ ၁ႏွစျ္ပည့္ေမြးေန႕ပြဲက က်မရဲ႔ပံုရိပ္ေတြက ဘယ္ေတာ့မွမေဟာင္းႏြမ္းသြားဘူးဆိုတာသက္ေသျပေနပါေတာ့တယ္..

No comments:
Post a Comment